151.damla

Ölüm-Yaşam ve Akşam

Bir seda duyduk,ansızın durduk;

Ölüm!..seslenmekteydi ince minarelerden,

Yağmur öncesi şimşeklere gömüldü ruhumuz,

Meğer güneş altında da kesilirmiş insan buz.

Ah,bütün gündüzlerden korkar olmuşum,

Annemi görsem mezar taşlarını hatırlarım,

Sela!..alnımızda derin izler bırakır,

Sefiller diyarında biz günah yarışındayız...

Acının ekildiği tarlalardan akıyoruz,

Güneş kızgın,ay gururlu, biz çocuk...

Ateş huzmelerinin en haylazı ellerim,

Hangi yöne dönersem çatlıyor kemiklerim.

Özgür Üniversiteli Dergisi 13. sayı

Necip Salacan

112.damla

Ne zaman ki boynum kılıçtan korkar hale gelir, işte o zaman bilin ki içimdeki şair ruh çoktan ölüdür...

Necip Abdurrahmanoğlu

.

75.damla

Aşk Cehennemi

Aşkın cehennemine düşerse 
El değmemiş bedenlerimiz, 
Beyhude çırpınma; 
Çıkamazsın! 
Son bir kez gamzelerini aç 
Ve Yusuf misali çek beni içine. 
Ardından kor bir bakış at 
Efkarı çıplak gözlerimin enginliğine 
Ve merhaba de 
Alemin görünmeyen 
Aşk yanığı derinliklerine. 

O sıra dünyadan, 
Yıldızdan, 
Yalan yüklü yakamozdan 
Ve rahmet küpü yağmurdan 
Düşlerini çek; 
Ruhlarımız yek olup 
Maveraya hicret edecek.

2007 Tbilisi

Necip Abdurrahmanoğlu