109.damla

Ihlamur Kokulu Yarim

Oyy sevgilim,
Senin ıhlamur kokun,
Yıldız gözlerin,
Gamzelerin,
Elma yanakların vardır...

Namertler,
Zorbalar,
Kurtlar,
Çakallar kıskanırlar,
  Çalmaya kalkarlar senbenden…

Gel sevgilim,
Kaçalım,
Gidelim buralardan
Bir çakalın namlusuna
Ferman düşürme beni.

Gel sevgilim,
Ciğeri kocaman bir sevda tutuşturalım
Kaderi kanlı sevdalara!

El etek çekelim
Yalandan,
Dolandan,
Sözü her dem satılık
Beş paralık insanlardan.

Bir gece vakti kaçalım,
Gidelim buralardan;
Çıkalım dağlar başına,
Gün doğmadan,
Laf olmadan,
Ovanın hayınları,
Fesatları,
Kan emicileri uyanmadan.

Gel sevgilim,
Dağlar başı bize göredir;
Oranın sakinleri kuşlar,
Böcekler,
Kömür gözlü ceylanlar,
Güller,
Sümbüller,
Avcı görmemiş kekliklerdir.

Hem dağların doğasında kaypaklık yoktur,
Oranın havası,
Suyu,
Sevgisi serttir;
Hayvanı hayvan da olsa merttir.

Gel sevgilim,
Ovanın ahtapotlarına inat
Ekmeğe sarılır gibi sarılacağız,
Dağlar başında gülendam kızlar,
En hasından yiğitler doğuracağız…

Yeter ki
Saçından,
Gözünden,
Güzelliğinden,
Ihlamur kokulu teninden
Bir tutam düşür toprağa.

Korkma,
Ektiğin tohumu bırakmam garip;
Ona Munzur’dan direnç,
Karadeniz’den yağmur,
Alamut’tan güneş,
Van Gölü’nden efsun,
Fırat’tan yiğitlik,
Menderes’ten cilve,
İstanbul'dan dünyayı getireceğim. 

Necip Abdurrahmanoğlu

75.damla

Aşk Cehennemi

Aşkın cehennemine düşerse 
El değmemiş bedenlerimiz, 
Beyhude çırpınma; 
Çıkamazsın! 
Son bir kez gamzelerini aç 
Ve Yusuf misali çek beni içine. 
Ardından kor bir bakış at 
Efkarı çıplak gözlerimin enginliğine 
Ve merhaba de 
Alemin görünmeyen 
Aşk yanığı derinliklerine. 

O sıra dünyadan, 
Yıldızdan, 
Yalan yüklü yakamozdan 
Ve rahmet küpü yağmurdan 
Düşlerini çek; 
Ruhlarımız yek olup 
Maveraya hicret edecek.

2007 Tbilisi

Necip Abdurrahmanoğlu

22.damla

Kadınım
Sen yemeğimi yap,
Çayımı koy,
Yolumu gözle,
Ben yıldız taşırım gamzelerine;
Sen gül endam kızlar,
En hasından yiğitler doğur
Ben başını yıkar,
Saçını tararım
İşten yorgun dönünce.
2011 İnegöl
Necip Abdurrahmanoğlu