6 Ocak 2013 Pazar

151.damla



Ölüm-Yaşam ve Akşam

Bir seda duyduk,ansızın durduk;
Ölüm!..seslenmekteydi ince minarelerden,
Yağmur öncesi şimşeklere gömüldü ruhumuz,
Meğer güneş altında da kesilirmiş insan buz.

Ah,bütün gündüzlerden korkar olmuşum,
Annemi görsem mezar taşlarını hatırlarım,
Sela!..alnımızda derin izler bırakır,
Sefiller diyarında biz günah yarışındayız...

Acının ekildiği tarlalardan akıyoruz,
Güneş kızgın,ay gururlu, biz çocuk...
Ateş huzmelerinin en haylazı ellerim,
Hangi yöne dönersem çatlıyor kemiklerim.

Özgür Üniversiteli Dergisi 13. sayı
Necip Salacan


Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme