151.damla

Ölüm-Yaşam ve Akşam

Bir seda duyduk,ansızın durduk;

Ölüm!..seslenmekteydi ince minarelerden,

Yağmur öncesi şimşeklere gömüldü ruhumuz,

Meğer güneş altında da kesilirmiş insan buz.

Ah,bütün gündüzlerden korkar olmuşum,

Annemi görsem mezar taşlarını hatırlarım,

Sela!..alnımızda derin izler bırakır,

Sefiller diyarında biz günah yarışındayız...

Acının ekildiği tarlalardan akıyoruz,

Güneş kızgın,ay gururlu, biz çocuk...

Ateş huzmelerinin en haylazı ellerim,

Hangi yöne dönersem çatlıyor kemiklerim.

Özgür Üniversiteli Dergisi 13. sayı

Necip Salacan

18.damla

Karanlık

Esmer bulutlar yanıyor bu gün;
Yağmak yerine,
Gök paramparça,
Şimşekler çatırdıyor,
Alabora olmuş gemiler;
Her biri öylesine sarhoş,
Dumandan bir emare yok etrafta;
Karanlığa boğulmuş gökler.
Gözü dönmüş rüzgarın,
Yakacak, yıkacak koskoca şehri,
Acımasızca.
Herkes aciz ve acizliğiyle iki büklüm,
Korkudan dilini yutmuş,
Çok bilen inançsız feylesof,
Çare bulamıyor çaresiz kalmış küçüklüğüne,
Kapanıyor birden açık unutulmuş tüm kapılar
Toza dumana bulanmış,
Göz alabildiğine her yer.

 2007 İnegöl

Necip Abdurrahmanoğlu