145.damla

Zulüm tarlasına hapsedilmiş boynu bükük bir İstanbul Lalesi olmaktansa zulme karşı dimdik duran bir çöl kaktüsü olmayı her zaman yeğlerim.

Necip Abdurrahmanoğlu

110.damla

"Filistin'de çocuk olmak..." olamıyorum kardeşim; ne ellerim küçük, ne de yüreğim o kadar büyük...

Necip Abdurrahmanoğlu

92.damla

İnsanlığa Sesleniş

Gökte karanlık bile boğmazken yıldızları,

Ne hakla öldürülür dünyanın çocukları?

sadece İsrail'e değil; zulmeden, insan onuruna tecavüz eden, katleden, yok sayan, yok etmeye teşebbüs eden herkese, her millete, her devlete lanet olsun!

Necip Abdurrahmanoğlu

36.damla

Utanç

Kapım çalındı birden, bilmem gecenin kaçı

Endişeyle gittim ki meğer bizim balıkçı.

Tek kelime etmeden içeriye atıldı

Sırılsıklam haliyle bir yorgana sarıldı.

Konuşmak istemiyor, sadece titriyordu

Morarmış dudaklarla bir sıcak çay diyordu.

Çok iyi geldi ona, kaynattığım ıhlamur

Bu sırada dinmişti fırtına ile yağmur.

Titremesi geçmişti, kendine geliyordu

Kan dolmuş gözleriyle yüzüme bakıyordu.

Ben sormadan başlayıp anlattı olanları

Gözyaşına karıştı sigara dumanları.

Ansızın donakaldım hıçkırık sesleriyle

Çünkü hiç görmemiştim o devi o haliyle.

Yüzünü siliverdi ceketinin koluyla

Ardından devam etti en ağır bedduayla:

'Allah düşürsün seni, benim düştüğüm hale,

Sen de muhtaç olasın bir ekmek için ele! '

Öylece bakıyordum ustanın o haline

Birden gözlerim kaydı morarmış ellerine.

Dayanamadım sordum: usta bu ne hal böyle?

Ben senin evladınım, çekinme hadi söyle! 

Evladınım deyince başı önüne düştü,

Bana verdiği cevap; sade, acı gülüştü.

Ovalayıp alnını bir off çekti derinden

Ve bir kağıt çıkarttı ceketinin cebinden.

Başladı okumaya uflayıp puflayarak,

Okuduğu ilk cümle: "git bizi rahat bırak!"

Kağıt yarılandıkça tüm mevzuyu kavradım,

Donuk halde dinlerken sessiz sessiz ağladım.

Bir evlat nasıl derdi?

'sen bana yüksün artık,

Yaşlıyla uğraşamam,

durma çekil git artık! '

Tiflis 2007 

Necip Abdurrahmanoğlu

33.damla

Zulmeden şef olarak yıllardan beridir tarihe geçiyor olmak bir devleti utandırmıyorsa bırak bütün zulüm repertuvarları bizim payımıza düşsün

Necip Abdurrahmanoğlu