99.damla

Sevgilim

Yağmur değince bu şehrin topuklarına 

Sana Yeşil Türbe'den dua getireceğim,

Bırak eşikte kalsın kesik kollu geçmişler

Kudüs'ten Amed kokulu bir ses getireceğim.

Ben ki sahibini arayan garip bir köleyim,

Bir ney sesine sığacak kadar küçük kimliğim;

Ağlayan çocuk kadar masum bir dille

Sana en güzel şarkılarımı söyleyeceğim.

Sevmek ağacın baharda yeşillenmesidir,

Gecenin gündüze şamarıdır ayrılık,

Uzat dudaklarını bir buse kondurayım

Güneş kadar sıcak,ana sütü gibi ılık...

14.05.2012/Yalova

Necip Abdurrahmanoğlu

78.damla

Vay Anam Vay!

Kaygı dolu gözlerle bakarken bir kuşağa 

Adım adım kararır bütün gündüzlerimiz.
Yalpalarken bir kuşak bir sola iki sağa 

Gecenin yanağını şaklatmaz seslerimiz. 

Paslanırken mehtapta gıcır gıcır muştular 

Neşeli görünerek çaktırmadan ağlarız. 

Irzına geçer iken gündüzün karanlıklar 

Ses çıkarmak yerine sessiz kabri oynarız. 

Yakışmış yüzümüze elem yüklü bakışlar, 

Durmadan kanıyoruz, dirilmekten uzağız; 

Faşistlik mayasıyla mumyalanmış akıllar, 

Normalleşmekten uzak her gün patlayan dağız. 

Yeni kuşak tüketmiş yüce İslam ruhunu, 

Herkes bir kılıç çekmiş, kimse kardeşlik demez! 

Eski nesilden kalan kin ve nefret tohumu, 

Sermayemiz çok büyük harca harca tükenmez!

2008 Tbilisi

Necip Abdurrahmanoğlu